" Dwie połówki jabłka"

Jesteś tak daleko,
a zarazem tak blisko.
Jesteś obcą osobą
i jednocześnie częścią mnie.
Jesteś kiedy Cię potrzebuję
i swą troską otaczasz mnie.
Jesteś przyjacielem, drugą połówką, brakującym elementem układanki
i uzupełniasz mnie.
Jesteś w każdej cząstce mojego umysłu
i układasz moje niespokojne myśli.
Jesteś kiedy jestem radosna
i śmiejesz się razem ze mną.
Jesteś zawsze przy mnie
i prowadzisz drogą, której nie znam,
ale z ufnością przemierzam z Tobą najciemniejsze szlaki,
z nadzieją, że czeka na nas jasność,
która nie pozwoli byśmy się zgubili,
byśmy stracili siebie nawzajem,
która pozwoli byśmy nadal wierzyli w prawdziwość twierdzenia,
że każdy człowiek ma swoją drugą połówkę i pozna ja po tym,
że będzie do niego bardzo podobna.
Pomimo wielu trudności,
przetrwamy je.
Dążąc drogą światła,
zaznamy wieczne szczęście
i te dwie połówki owocu połączą się w całość.
A z tej całości wyrośnie piękne, zdrowe i wysokie drzewo
i przez wieki będzie dawało świadectwo prawdziwej przyjaźni,
która powstała z jabłka,
które kiedyś przekroił Bóg...